ســـــاقـــــی
ساقی جەوان بیم،دنیا پیرم کرد
دەرد بی کەسی،زەمین گیرم کرد
نه یاری داشتم،نه هەم دلداره
ئەژ لوطف خودا،کی یەت دیرم کرد
فکرم ئازادی،عشقم هەم پەرواز
قەفس کی ئاورد،که ئەسیرم کرد
زەنجیر زالونه،توحفه دەس وپام
خوشی ئەژم گرت،بەعد دلگیرم کرد
گەزمه بونه سەر،سیاه چال نهات
مەحروم ئەژ نونم،کوتک سیرم کرد
ئەژ پشت میله،وە خەشم وغەضب
گەزمه تف دە ری،گاهی فیرم کرد
رەنگ ئەژ رییم چی،تەرس جونم سوزن
یە سەویرە یەت،بەعد هەویرم کرد
روزگار مه، ئیچه چی وە سەر
دنیا بی وە دال،چەنگ ئی دالە دامەنگیرم کرد...
*زندە یاد*
*ع.مەلک میرزایی*
+ نوشته شده در جمعه ۲۱ اسفند ۱۳۹۴ ساعت 17:33 توسط علی ملک میرزایی
|
تنها آرامش خاطری که دارم نوشتن است پس خدا را شاکرم که چراغ خاموش اندیشه من با قلمی کلید میزند و در بیان احساسم هرگز مرا