ژه عشق کی بی ای جوانه پیر
شو شه مه سه دلم گیریاسه &
عه سر واریمه پر ژه یه کاسه &
زوانم کیشیا ءاهی له گیانم &
غه ریوی نه که خه می هجرانم &
ژه دیری تو شوعله ی ءاتشم &
باو یه گلیتر دانیش ده کشم &
که شم خالیه باز ده جمالت &
نه یزانم های کوو بپرسم حالت &
حالم خراوه ؛ باو له بالینم &
وه خاتر تو ژه ده س دام دینم &
له به رد گوورم بنی سن ؛ اسیر &
ژه عشق کی بی ؛ ءی جوانه پیر & &&&&&&&
&&&&&&&&&&&&!&&
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۱ تیر ۱۳۹۲ ساعت 20:40 توسط علی ملک میرزایی
|
تنها آرامش خاطری که دارم نوشتن است پس خدا را شاکرم که چراغ خاموش اندیشه من با قلمی کلید میزند و در بیان احساسم هرگز مرا