می خواستم بگویم فقط تو را دوست دارم برای سالهای متمادی. خنده هایم را با تو تقسیم میکنم و اشکهای دوری شما را در قلب آتشینم پنهان. آری چون ابر پرهایت را بگشا و بسوی ما که دچار خشکسالی عاطفه شده ایم مهاجرت کن همه وجودم مات و مبهوت در گوشه ای افتاده ام و منتظرم تا سایه ات مرا در بر خود گیرد و باران محبت که معنی امید به آینده میدهد بر من جاری کنی تا بذرهایی که خشک شده اند شاید لطف شما باعث رویش آنها گردد حال که این چند کلام را مینویسم بر جلد دفترم عکس پروانه ایست زیباست اما نه به زیبایی شما