ای ستاره امید بی تو قلبم یکدم آرام ندارد شبها چنان به فکر تو هستم که خواب بر چشمانم نمی نشیند آری تویی انکه دل مرا با خود برده ای و مرا مجنون واقعی که سر به بیابان فرو برده ام کرده ای با دلم چه کردی که همه زندگی ام تو شدی هر چند نمی توانم تو را از ذهنم بیرون کنم برایم بگو که چگونه دل مرا ربودی تا همیشه به یاد تو باشم و برای دوریت زانوی غم بغل کنم هر جا اسم تو را می شنوم در دلم غوغایی برپا می شود گویی تمام فرشته ها در اطراف تو می رقصند و تو این دلشکسته را صدا می کنی آه که دست و پایم توان حرکت ندارد تا برای همیشه در کنار تو باشم.