یـــــه هـــــه م بوگزره
اژ زمین و زمو دلگیرم
بدبخت تر اژ فقیرم
د ای دنیای کثیفه
د جوانی مه پیرم
دلم تش و چه رم رش
سوزیایه ور سویرم
زونم شیرین ، توول گه ن
همه اشن بد نیرم
ار روزی مه بمرم
کسی حوالپرس نیه
هیچ که نیای و فیرم
عمری و غم و غصه
مه بی زندو اسیرم
خوشی و خوم هیچ نی یم
دنیا بیه زنجیرم
دل و دینم اژ دس دام
چی هیزه بی چویرم
هیچ دیوخونی نیرم
چن تل وایم حصیرم
عمر مه گن و سر چی
پته کونه حریرم
د یه گوشه خاک خورم
بی مصرف چی نخجیرم
چاره تو ورچه شر بین
اژ ای دنیا د سیرم
بدبخت تر اژ فقیرم
د ای دنیای کثیفه
د جوانی مه پیرم
دلم تش و چه رم رش
سوزیایه ور سویرم
زونم شیرین ، توول گه ن
همه اشن بد نیرم
ار روزی مه بمرم
کسی حوالپرس نیه
هیچ که نیای و فیرم
عمری و غم و غصه
مه بی زندو اسیرم
خوشی و خوم هیچ نی یم
دنیا بیه زنجیرم
دل و دینم اژ دس دام
چی هیزه بی چویرم
هیچ دیوخونی نیرم
چن تل وایم حصیرم
عمر مه گن و سر چی
پته کونه حریرم
د یه گوشه خاک خورم
بی مصرف چی نخجیرم
چاره تو ورچه شر بین
اژ ای دنیا د سیرم
+ نوشته شده در جمعه ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۶ ساعت 17:47 توسط علی ملک میرزایی
|
تنها آرامش خاطری که دارم نوشتن است پس خدا را شاکرم که چراغ خاموش اندیشه من با قلمی کلید میزند و در بیان احساسم هرگز مرا