وه ته مای تو بی
چوو ئەگەر غەرق تەماشای تو بی
کوشتە مردە صورت زیبای تو بی
هەمیشە حەسرەت داشتنە تو خواردم
چە دوو یە روز ،شەریک دنیای تو بی
عمری گەرد تو وە خوشی سەر بەرم
دەم و بازدەم هەمەجا،نەفەسم هەم پای تو بی
پشت نەکە ئەلمنو،ئی بەخت منە
دي دنیا عەلی فەقەت،دە تەمای تو بی
دل مە کورە و فانوس وە دەسم
هەمەجا وە منییە،حال و هوای تو بی
بەن جگرم وریا،رەفیق دنیام بی سکوت
تەنیا ئارامش مە،تن صدای تو بی
دل کە ویلون و سەرگردون تونە
بەعد ئەژ خودا فقط،وە تەمەنای تو بی
بی سەر پەناو رەحم کە،لیزگە بە
جرم نەکردییە،دە پییە وفای تو بی
عاشقی جرمیکه مه کردمه،تو نەتەرس گلم
وە پای تو نینیسنن،کە خەتای تو بی
هیچ بازخاستی وەر تو نییە
هیچ قازی نیوەشی،کە یە گونای تو بی
تو خوشی کە ،چووولتو تو زندون منن
نوقرە فام تونم،زەجر مە سەفای تو بی
حوکم مە حەبس ئەبەد،شاکییم بی مروت
ناکامی نەسیب مە،ئارزووم لای تو بی.
علی ملک میرزایی
+ نوشته شده در جمعه ۱۴ آبان ۱۳۹۵ ساعت 10:32 توسط علی ملک میرزایی
|
تنها آرامش خاطری که دارم نوشتن است پس خدا را شاکرم که چراغ خاموش اندیشه من با قلمی کلید میزند و در بیان احساسم هرگز مرا