شیرین من مرد !
چرخیه له بان سرم ، چرخ زمانه !!!
بی مالو منالم ، دلم دیوانه !!!
بوکه بی کسم دس به و دسم !!!
درک من بکه که دلواپسم !!!
یار خاص من دنیای بی وفا !!!
نصیب من کرد هم جورو جفا !!!
کی ایشی خاصه ای روژگاره !!!
بعد له زمستان گل وهاره !!!
کی ایشی دنیا جوانمردووه !!!
شیرین من مرد دل پردردووه !!!
روحم بیمار و گیانم پردرده !!!
بو تو بنورم که رنگم زرده !!!
+ نوشته شده در دوشنبه ۱ مهر ۱۳۹۲ ساعت 12:46 توسط علی ملک میرزایی
|
تنها آرامش خاطری که دارم نوشتن است پس خدا را شاکرم که چراغ خاموش اندیشه من با قلمی کلید میزند و در بیان احساسم هرگز مرا