روزگار جوانی ما با گفتن لغت دوست دارم بسیار شیرین بود و شور من با شنیدن ندای مثبت طرفم دو چندان میشد و حال به دنیای امروز که اندیشه میکنم یافتم میشود که چقدر امروز با دوره ما متفاوت است و در حق عشق ظلم روا داشته اند آن زمان باید بسیار راه کسی سد میکردیم تا ورود او به دل ویران خود بشنویم اما اکنون با دادن یک شماره ایرانسل ره یکساله ما به ثانیه ای طی میشود و هدف فقط استفاده از معشوقه و عشق کشک ؟؟؟؟ پاکی و نجابت دوره ما کجا و بی حرمتی و بی وفایی نسل امروز کجا ؟؟ خدایا امروز دل را به شارژ اعتباری میفروشند و روزگار ما به قیمت دادن جانی بود پس می آموزم که دیگر عاشق نشوم و با خاطرات گذشته ام زندگی کنم تا شیرینی عشق آن دوران هرگز از کامم نرود !!!!!